ગઈકાલે એક મહત્વપૂર્ણ ચુકાદામાં સુપ્રીમ કોર્ટે સ્પષ્ટતા કરી હતી કે જો કોઈ વ્યક્તિ તેની પત્ની અથવા પતિના લગ્નેત્તર સંબંધોના તણાવને કારણે આત્મહત્યા કરે છે, તો ફક્ત આ સંબંધના આધારે જીવનસાથી પર આત્મહત્યા માટે ઉશ્કેરણીનો કેસ ચલાવી શકાતો નથી.

જસ્ટિસ કે.વી. વિશ્વનાથન અને અતુલ ચાંદુરકરની બેન્ચે જણાવ્યું હતું કે ભારતીય દંડ સંહિતાની કલમ 306 હેઠળ કોઈને દોષિત ઠેરવવા માટે એ સાબિત કરવું જરૂરી છે કે આરોપીએ સ્પષ્ટ ઈરાદા સાથે પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે આત્મહત્યામાં ફાળો આપ્યો હતો. કોર્ટે જણાવ્યું હતું કે ઉશ્કેરણીમાં એવી સક્રિય કાર્યવાહી શામેલ હોવી જોઈએ જેનાથી મૃતક પાસે પોતાનો જીવ લેવા સિવાય બીજો કોઈ વિકલ્પ ન રહે.

સુપ્રીમ કોર્ટે મૃતકની પત્ની સાથે અફેર હોવાના આરોપી પુરુષ સામેનો કેસ રદ કર્યો હતો. કોર્ટે સ્પષ્ટતા કરી હતી કે, ભલે એવું માનવામાં આવે કે તેમનો ગેરકાયદેસર સંબંધ હતો, પણ આત્મહત્યા માટે ઉશ્કેરણી કરવાનો કોઈ ગુનાહિત ઈરાદો નહોતો. બેન્ચે જણાવ્યું હતું કે, એવો કોઈ આરોપ કે પુરાવા નથી કે એ સાબિત કરે કે અપીલકર્તા (પત્નીના પ્રેમી) એ મૃતકને આત્મહત્યા માટે ઉશ્કેર્યો હતો અથવા કોઈ ગેરકાયદેસર કૃત્ય/ભૂલ દ્વારા તેની આત્મહત્યાને સરળ બનાવી હતી.

સુપ્રીમ કોર્ટે આ કેસમાં છત્તીસગઢ હાઈકોર્ટના આદેશને ઉથલાવી દીધો, જેમાં ટ્રાયલ ફક્ત આ આધાર પર આગળ વધવાની મંજૂરી આપવામાં આવી હતી કે મૃતક તેની પત્નીના કથિત અફેરને કારણે દુઃખી અને તણાવગ્રસ્ત હતો. ફરિયાદ પક્ષે દલીલ કરી હતી કે તેની પત્નીના પ્રેમીની હાજરીમાં મૃતકનું અપમાન આત્મહત્યા માટે ઉશ્કેરણી સમાન છે, પરંતુ સુપ્રીમ કોર્ટે આ દલીલને ફગાવી દીધી હતી.

સુપ્રીમ કોર્ટે ફક્ત અપીલ કરનાર પુરુષ, પત્નીના પ્રેમીને રાહત આપી. મૃતકની પત્ની પણ આ કેસમાં સહ-આરોપી છે, પરંતુ તેણીએ તેની સામેના ટ્રાયલને પડકાર્યો નથી, તેથી તેની સામેનો કેસ ચાલુ રહેશે.

કોર્ટે તેના નિર્ણયનો સારાંશ આપતા કહ્યું કે ઉશ્કેરણીના "સકારાત્મક કૃત્ય" દર્શાવવા માટે પૂરતા પુરાવા હોવા જોઈએ. વધુમાં, આ ઉશ્કેરણી આત્મહત્યાની ઘટનાના સમયની ખૂબ નજીક થવી જોઈએ, જેથી કૃત્ય અને આત્મહત્યા વચ્ચે સ્પષ્ટ જોડાણ સ્થાપિત થઈ શકે. સંબંધના તણાવને ઉશ્કેરણી ગણી શકાય નહીં.