સિંગાપોરમાં એક વ્યક્તિએ એક લાઇસન્સ પ્રાપ્ત નાણાં ઉછીની આપતી કંપની પાસેથી બે લાખ પચાસ હજાર સિંગાપોર ડોલર (આશરે ૧૭ મિલિયન રૂપિયા) ઉધાર લીધા હતા. જોકે, ઊંચા વ્યાજ દર, લેટ ફી અને દંડને કારણે તેનું દેવું લગભગ એકવીસ મિલિયન સિંગાપોર ડોલર (આશરે ૧૪૬ કરોડ રૂપિયા) સુધી પહોંચી ગયું. પરિસ્થિતિ એટલી ગંભીર બની ગઈ કે દેવાના દબાણ હેઠળ તેને પોતાનું ઘર વેચવાની ફરજ પડી.

એક ભયાનક દેવાની જાળ જેણે તેનું જીવન ઉલટાવી નાખ્યું. એક અહેવાલ મુજબ, આ લોન ૨૦૧૦ અને ૨૦૧૧ ની વચ્ચે લેવામાં આવી હતી. નાણાં ઉછીની આપતી કંપનીએ દર મહિને ચાર ટકા વ્યાજ દર વસૂલ્યો હતો. વધુમાં, ચુકવણી ન કરવાના કિસ્સામાં, દર મહિને આઠ ટકા વધારાનો લેટ પેમેન્ટ વ્યાજ વસૂલવામાં આવતો હતો. વધુમાં, દર મહિને અઢી હજાર સિંગાપોર ડોલરની લેટ પેમેન્ટ પ્રોસેસિંગ ફી પણ ઉમેરવામાં આવતી હતી.

આ બધા ચાર્જીસની અસર એ થઈ કે માત્ર ચાર વર્ષમાં, દેવાની રકમ બે લાખ પચાસ હજાર સિંગાપોર ડોલરથી વધીને લગભગ ત્રણ મિલિયન સિંગાપોર ડોલર થઈ ગઈ. પરિવારને પોતાનું ઘર બચાવવા માટે પોતાનું ઘર વેચવું પડ્યું. જુલાઈ 2016 સુધીમાં પરિસ્થિતિ વધુ વણસી ગઈ. હપ્તા ચૂકવવા મુશ્કેલ બન્યા, અને પરિવારને પોતાનું ઘર ગુમાવવાનો ભય હતો. પરિણામે, તે વ્યક્તિએ પોતાનું ઘર એક શાહુકાર કંપનીના ડિરેક્ટરને એકવીસ લાખ સિંગાપોર ડોલર (આશરે 14 કરોડ રૂપિયા) માં વેચી દીધું. ઘર વેચ્યા પછી પણ વાતનો અંત ન આવ્યો. તે ભાડૂઆત તરીકે એક જ ઘરમાં રહેવા સંમત થયો, દર મહિને ભાડા તરીકે સાત હજારથી આઠ હજાર પાંચસો સિંગાપોર ડોલર ચૂકવતો રહ્યો.

તેમ છતાં, દેવું વધતું રહ્યું. ઘર વેચાયા પછી પણ દેવું ઘટ્યું નહીં. વ્યાજ અને અન્ય ચાર્જિસ વધતા રહ્યા, અને 2021ના અંત સુધીમાં, કુલ દેવું લગભગ એકવીસ મિલિયન સિંગાપોર ડોલર થઈ ગયું, જે ભારતીય ચલણમાં આશરે 146 કરોડ રૂપિયા થાય છે. મામલો કોર્ટમાં કેવી રીતે પહોંચ્યો આ મામલો ત્યારે પ્રકાશમાં આવ્યો જ્યારે બંને પક્ષોએ ભાડું ન ચૂકવવા અને ઘર ખાલી કરવા બદલ જિલ્લા કોર્ટનો સંપર્ક કર્યો. સુનાવણી દરમિયાન કોર્ટે કહ્યું કે લોન અને ભાડા કરારમાં કોઈ ગેરકાયદેસર પાસું છે કે નહીં તેની તપાસ કરવી જરૂરી છે.

ન્યાયાધીશે કડક ટિપ્પણી કરતા કહ્યું કે બે લાખ પચાસ હજાર સિંગાપોર ડોલર ઉધાર લીધા પછી, વ્યાજ અને કહેવાતી લેટ ફી ઉમેરીને કરોડો સુધી પહોંચેલી લોન અંતરાત્માને હચમચાવી નાખે છે. નાણાં આપનાર અને ઉધાર લેનારના દાવા નાણાં આપનાર કંપનીના ડિરેક્ટરે પુનઃસુનાવણીનો વિરોધ કર્યો અને કહ્યું કે ઉધાર લેનાર પોતે તેની દુર્દશા માટે જવાબદાર છે. તે જ સમયે, ઉધાર લેનાર દાવો કરે છે કે ભાડા કરાર એક બનાવટી હતો અને લોન સોદાની છેતરપિંડી, છેતરપિંડી અથવા કાયદાના ઉલ્લંઘન માટે તપાસ થવી જોઈએ.

ન્યાયાધીશે એમ પણ કહ્યું કે તે વ્યક્તિએ કયા સંજોગોમાં તેનું ઘર એક જ શાહુકારને વેચવું પડ્યું અને પછી તે તેનો ભાડૂઆત કેવી રીતે બન્યો તેની તપાસ કરવી મહત્વપૂર્ણ છે. આ કેસ હવે ફક્ત એક વ્યક્તિની વાર્તા નથી, પરંતુ ઊંચા વ્યાજ દરો, દેવાની જાળ અને નાણાં આપતી પ્રણાલીની દેખરેખ અંગે પણ ગંભીર પ્રશ્નો ઉભા કરી રહ્યો છે.