સમાજ સામાન્ય રીતે સાસુ– વહુ અને પુત્રવધૂના સંબંધોને વિવાદ અને કડવાશના દ્રષ્ટ્રિકોણથી જુએ છે, પરંતુ રાજસ્થાનના ભરતપુરમાં આવેલી બ્રજભૂમિમાંથી એક અનોખી અને હૃદયસ્પર્શી ઘટના સામે આવી છે. હરિયાણાની એક પુત્રવધૂ તેની ૯૦ વર્ષની સાસુને પ્લાસ્ટિકના ટબમાં, માથા પર લઈ જઈને, ૮૪ કોસની (લગભગ ૨૫૨ થી ૨૫૫ કિલોમીટર) મુશ્કેલ અને ખડકાળ પરિક્રમા માટે પગપાળા ચાલી રહી છે. આ ભાવનાત્મક દ્રશ્યનો વીડિયો સોશિયલ મીડિયા પર વાયરલ થતાંની સાથે જ, દરેકની આખં ભીની થઈ ગઈ, અને દરેક વ્યકિત આ પુત્રવધૂના ભાવનાને સલામ કરી રહી છે.વૃંદાવનની ૮૪ કોસી પરિક્રમા હંમેશાથી ચર્ચામાં રહી છે. હરિયાણાની વહત્પએ પોતાની વૃદ્ધ સાસુની વર્ષેા જૂની મનોકામના પૂરી કરવા માટે અનોખું પગલું ભયુ. સાસુ ચાલવામાં સક્ષમ નહોતા. આવા સમયે વહત્પએ દિમાગ લગાવ્યું અને સાસુને ટબમાં બેસાડી તેમને માથા પર ઉપાડી વ્રજ વિસ્તારની ૮૪ કોસી પરિક્રમા કરાવી. વૃદ્ધાવસ્થા અને શારીરિક નબળાઈના કારણે સાસુ ચાલી શકતા નહોતા. પગપાળા ચાલીને ૮૪ કોસની પરિક્રમા કરવી તેમના માટે શકય નહોતી. તેમ છતાં તેમના મનમાં વ્રજ પરિક્રમા પૂરી કરવાની ઐંડી ઈચ્છા હતી.સામાન્ય રીતે એવું માનવામાં આવે છે કે ચમક–ગમ્મતની દુનિયા સાથે સંકળાયેલા લોકો કૌટુંબિક સંબંધો અને પ્રાચીન પરંપરાઓથી દૂર હોય છે. જોકે, હરિયાણાના હટાણા ગામની રહેવાસી કાજલ ચૌધરીએ આ ખ્યાલને સંપૂર્ણપણે તોડી નાખ્યો છે. કાજલ કોઈ સામાન્ય મહિલા નથી, પરંતુ હરિયાણાની ખૂબ જ લોકપ્રિય અને જાણીતી લોક ગાયિકા છે. કાજલના ૯૦ વર્ષના સાસુ, ચંદ્રી દેવી, ઘણા વર્ષેાથી શારીરિક રીતે નબળી અને સંપૂર્ણપણે ચાલી શકતા નથી. ચંદ્રી દેવી વ્રજની પ્રખ્યાત ૮૪ કોસ પરિક્રમા પૂર્ણ કરવા માટે ઝંખતી હતી, પરંતુ તેમની આંખોને ટાઢક આપતું દ્રશ્ય લાચારીએ તેમને અપગં બનાવી દીધા હતા. યારે પુત્રવધૂ કાજલને તેની સાસુ જેવી સાસુના અધૂરા સ્વપન વિશે ખબર પડી, ત્યારે તેણીએ તેને પોતાના જીવનનું પ્રાથમિક લય બનાવવામાં કોઈ સમય બગાડો નહીં.આ મુશ્કેલ યાત્રા દરમિયાન યારે ભાવનાત્મક કાજલ ચૌધરીને પૂછવામાં આવ્યું ત્યારે તેમણે ફકત એટલું જ કહ્યું, મારી સાસુ વર્ષેાથી ચાલી શકતી નથી, પરંતુ તેઓ કૃષ્ણની ભૂમિ બ્રજની પરિક્રમા કરવા માટે ઝંખતી હતી. આજે હત્પં જે કઈં છું, જે પણ પદ પર પહોંચી છું, તે બધું તેમના આશીર્વાદને કારણે છે. તેમણે હંમેશા મને ફકત એક પુત્રવધૂ તરીકે જ નહીં, પણ પોતાની પુત્રી તરીકે પ્રેમ કર્યેા છે. યારે તેમણે માતા તરીકેની પોતાની ફરજ નિભાવી, ત્યારે પુત્રી તરીકે મારી પહેલી ફરજ છે કે તેમની ઇચ્છા પૂર્ણ કરવી.ગાયિકા કાજલે તેની સાસુને એક મોટા પ્લાસ્ટિકના ટબમાં મૂકી, તેના માથા પર બેસાડી, અને બંછરી ગામથી પગપાળા આ અત્યતં મુશ્કેલ યાત્રા શ કરી. ભરતપુરની સરહદોમાંથી પસાર થતી આ યાત્રામાં, કાજલ યાં પણ જાય છે ત્યાં ભકિત અને આદરનો વરસાદ વરસાવી રહી છે. સ્થાનિક ગ્રામજનો અને ભકતો કાજલના સમર્પણથી આશ્ચર્યચકિત છે. લોકો આ કળિયુગના શ્રવણ કુમારનું વિવિધ સ્થળોએ માળા અને આરતી સાથે ભવ્ય સ્વાગત કરી રહ્યા છે, તેમના પગ સ્પર્શ કરી રહ્યા છે અને આશીર્વાદ માંગી રહ્યા છે.આજના યુગમાં, યાં પરિવારો નાની નાની બાબતોમાં તૂટી રહ્યા છે અને વૃદ્ધોને વૃદ્ધાશ્રમ શોધવાની ફરજ પડી રહી છે, ત્યાં કાજલ અને ચંદ્રી દેવી વચ્ચેનો અતૂટ પ્રેમ સમાજ માટે જીવતં ઉદાહરણ બની ગયો છે. બ્રજભૂમિના સંતો અને ગ્રામજનો કહે છે કે કાજલે સાબિત કયુ છે કે જો હૃદયમાં સાચો આદર અને પ્રેમ હોય, તો પુત્રવધૂ શ્રે પુત્રી બની શકે છે. આ ફકત ધાર્મિક યાત્રા નથી, પરંતુ બદલાતા સમાજમાં ક્ષીણ થઈ રહેલા માનવ મૂલ્યો અને કૌટુંબિક સંબંધોને એક કરવા માટે એક ભવ્ય અભિયાન છે